<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><rss version="2.0" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/" >
<channel>
<title>Bukanan, superheroi berria (zure superheroia zu zara) </title>
<link>http://ederrenataria.nireblog.com</link>
<description>HORRELAKOA DA BIZITZA.
ITZULTZEKO ITXAROPENAREKIN BAZATOZ, HEMEN JOAN ETORRIKO TXARTELIK EZ DAGO </description>
<pubDate>Sun, 22 Nov 2009 03:54:37 +0100</pubDate>
<image>
<title>Bukanan, superheroi berria (zure superheroia zu zara) </title>
<url>http://files.nireblog.com/blogs/ederrenataria/gravatar.gif</url>
<link>http://ederrenataria.nireblog.com</link>
</image>
<generator>http://nireblog.com</generator>
	<item>
	<title>KEN O´DDONNELL-EN KRONIKAK</title>
	<link>http://ederrenataria.nireblog.com/post/2008/05/14/ken-oddonnell-en-kronikak</link>
	<guid>http://ederrenataria.nireblog.com/post/2008/05/14/ken-oddonnell-en-kronikak</guid>
		<description><![CDATA[<p><strong>TSUNAMIAREN ONDORENGO LAGUNTZA, GIZA BALOREETAN LEZIO BAT<br />
(BY KEN O´DDONNELL)</p>
<p>(...) Zorionez, azken bost urteotan, erakunde ezberdinetan balio edo baloreen alderdi praktikoa garatzeko borondatea dakusagu, teoriaren linbotik berreskuratuz, bestela hain erabiliak (teoria hauek) planifikazio bileretan eta igogailu eta hall-etan ikusten ditugun horma-irudi ederretan. Joera honen hainbat adibibide datozkit burura.</p>
<p>2005eko martxoan, Louis Willem (Tex) Gunning-ek, Asiako Unilever Bestfoods-en presidenteak, bere enpresako hainbat zuzendari eta exekutibo (Asia, Australia eta Zelanda Berriko17 herrialdetakoak) Sri Lankara eraman zituen, bertan ,Sri Lankan, 40.000 pertsona hil zirenean pixkat lehenago.</p>
<p>Hau ikastalo murgiltzaile guztiz berezia izan zen. Gunning-ek dioenez, lider edo zuzendari orok sentsibilitate maila altu bat behar du eta egoera errealetatik urrun gertatzen diren tailer edo ikastaroek ez dute hori eskeintzen.</p>
<p>Hiru egunetan zehar taldea banatu egin zen eta guztiek alkondarako mangak goratu eta herrialde ezberdinetako jendeari laguntzeari ekin zioten: behar-beharrezkoak ziren eskola, ospitale, sukalde publiko eta antzeko eraikinen eraikuntzan guztiz inplikatuz. Hasieran, tsunamian dena galdu zutenek indiferentziaz begiratzen zuten, laguntzera joan zirenen ezusterako.</p>
<p>Denbora behar izan zuten oinarrizko gauza batez ohartzeko: Sri Lankan eraikinak baino askoz ere gehiago beste gauza batzuk behar zituztela; alegia, ulermena, amodioa, kariñoa, maitasuna, xera. Jasan izan zuten trauma latza gainditu ahal izateko. Bisitariak, hortaz ohartuta, hangoekin komunikatzen hasi ziren, itzultzaileen bidez, emozioen maila gizatiarrenean, gizakiaren maila xumeenean.</p>
<p>Ni laugarren egunean iritsi nintzen, ohianera, 7 orduko auto ibilbidea burutu ondoren, 5 kilometro oinez...kanpamendura ailegatu arte. Argindar barik, mobilean kobertura barik, kanpin-dendan lo eginez, hau da, inkomunikatuta, deseroso eta nekaturik...exekutiboak beren bihotzak zertxobait hango erreatitatera hurbiltzera gonbidatuak izan ziren esperientzia honen bitartez.</p>
<p>Ken O´Donnell* en kronikak.</p>
<p>........Hurrengo kapituluan jarraituko du...zuk, irakurle zaren horrek, horrela nahi izanez gero.<br />
(Hurrengo asterarte!, ondo izan)</p>
<p>Valores humanos en la empresa liburutik ateratako testua. LID Editoriala (2007) .<br />
Fundación Ananta Kolekzioa.<br />
Itzulpen eta egokitzapena: Eder Sola.
</p>
<p><a href="http://ederrenataria.nireblog.com/post/2008/05/14/ken-oddonnell-en-kronikak#comments">Comments</a></p>]]></description>
	<pubDate>Wed, 14 May 2008 10:36:46 +0100</pubDate>	</item>
</channel>	
</rss>
 
